Un curso máis,
un esforzo máis.
Desta vez da man do colexio de Educación de Portomouo.
Só esperamos que todos sexamos mellores
deportistas e, xa que logo, todos máis amigos, ¡adiante pois!

Saúdo realizado nos XI XOGOS ESCOLARES INTERCOMARCAIS, orgaizados no Ano Académico 1981-1982, no concello de Val do Dubra.

ADEUS VAL DO DUBRA
Era un mércores pola mañan, 19 de maio.Eu facíame na miña casa coma tantos outros días, esperando co reloxio marcase as nove para marchar para a parada.Atopábame algo enfadada porque miña nai rifárame por tardar en ergureme.Todo isto era namais por fora pois dentro estaba moi leda.Era un día grande pra min.Era o festival. Estaba desexando chegar ó colexio para poder ver ós compañeiros que participaron conmigo nos xogos.Cheguei ó colexio e xa estaban alí algúns rapaces do meu Centro.Pouco a pouco foron chegando os que faltaban.Estivemos un bó anaco xogando e falando do que podía das de sí aquel día. Estando nestes tráfegos vimos chegar ó primeiro Colexio. Pouco despois foron chegando os outros. Eramos moitos e vistos dende lonxe aquelo parecía un formigueiro ben grande.Para animar un pouco o día, os rapaces do grupo de gaitas, acompañados dun fato de rapazas vestidas de galegas foron dar unha volta polo pobo adiante.Os gaiteiros e gaiteiras deixaban soar as súas gaitas e as rapazas camiñabasn ó paso que marcaba a música.Tamén deixaron estoupar unhas poucas bombas e foguetes.Para min aquilo era unha romería donde os romeiros eran rapaces e mestres.Moitos dos rapaces xa nos coñecíamos de cando os xogos, por iso comenzaron as conversas entre rapaces de distintos Colexios.Cando o reloxio marcou as 12 unha voz deixábse oir no altavoz.Era a voz dun mestre. El queríanos decir que ía escomenzar a entrega de trofeos e medallas.Polo escenario donde se entregan os premios pasaron rapaces de tódolos Colexios.Entre os aplausos e berros do xoven público, xa casi non se oia ó mestre que nomeaba ós rapaces e equipos ganadores. Durou un bó anaco e moitos rapaces xa se cansaban de estar alí dentro.Ó remate da entrega de premios xa tiñamos fame.Logo cheogu o xantar.
Algúns Colexios foron xantar a Bembibre e outros quedáronse aquí en Portomouro. A comida foi moi divertida, pois rapaces duns e doutros Centros xantaron xuntos. Pasamólo en grande, coñecemos persoas novas establecemos amistades,...
O Festival estaba posto para as catro pero os que foron xantar a Bembibre aínda non chegaran. Nós, namentras, xogábamos e divertiábamonos uns cos outros. Serían cáseque as cinco cando díu comezo o esperado Festival dos xogos.O primeiro en actuar foi Santa Comba, con dúas manifestacións : un grupo de flautas e máis un coro. Seguíulle Ponteceso que nos traía un baile xaponés. Este baile animou moito ós rapaces sobre todo pola súa vestimenta.Así unha tras outra hasta que chegou a actuación que para min mellor estivvo: unha bonita banda que representaba á A Baña.O Festival estivo presentado por dous rapaces, ela era de Portomouro, e él de Bembibre. E, bueno coma todo o bó o Festival rematou. Os rapaces dirixíanse para os seus autocares. Eu tamñen marchei. Estaba cansa, o día fora grande e estiven seguido de pé. Este FEstival para mín servíume para coñecer máis xente. Deica ó ano que ven non habverá outro deste tipo.Se esiveches alí seguro que sentiches o mesmo ca mín. Xa me tarda o 83.

Elena e Alberto, Alumnos de sétimo nivel de educación xeral básica do Colexio de Portomouro no ano académico 1981.1982.